ا[size=large]نواع محیطهای کشت برای ریشه زایی[/size]

[size=large]- ماسه؛ [/size]
[size=large]- پرلایت؛[/size]
[size=large]- ورمیکولایت؛ [/size]
[size=large]- مخلوط ماسه و پرلایت. [/size]


[size=large]ماسه[/size]
[size=large]- محیط کشت معروف؛ [/size]
[size=large]- فاقد هر گونه عناصر؛[/size]
[size=large]- ارزش آن به واسطه وجود تخلخل کافی، وجود اکسیژن و حفظ رطوبت.[/size]


[size=large]اولین محیط کشت ماسه است که برای ریشهدار کردن گیاهان ارزشی خاص دارد، زیرا قلمههای جدا شده از پایههای مادری ذخیره غذایی به اندازه کافی دارند. اندازه ذرات ماسه و تخلخل بین این ذرات بسته به نوع قلمهها متفاوت است پس بهتر است که برای قلمههای مختلف اندازه معینی از محیط کشت را استفاده کنیم.[/size]


[size=large]پرلایت[/size]
[size=large]- منشا آتشفشانی؛[/size]
[size=large]- سفید رنگ؛[/size]
[size=large]- فاقد هرگونه ذخیره غذایی؛[/size]
[size=large]- ارزش آن به واسطه ذخیره آب تا 4 برابر وزن خود.[/size]


[size=large]دومین محیط کشت که برای تکثیر قلمهها استفاده میکنیم پرلایت است. و به دلیل خصوصیات ذکر شده، در ریشهدار شدن قلمهها یا گیاهانی که در غیر محیط خاک پرورش مییابند بسیار مفید و مناسب است. اندازه ذرات پرلایت بین 4- 2/1 میلیمتر است و بسته به نوع مصرف و نوع قلمه برای تکثیر از پرلایتهای نرم و نسبتاً درشت استفاده میکنیم. معمولاً مخلوطی از پرلایتهای خیلی نرم و نسبتاً درشت به نسبت مساوی ترکیب میکنیم و بعنوان یک بستر ریشهزایی از آن استفاده میشود.[/size]


[size=large]ورمیکولایت[/size]
[size=large]- ماده معدنی از نوع میکا؛[/size]
[size=large]- حاوی سیلیکات منیزیم، آلومینیم و آهن است. [/size]


[size=large]در حقیقت یک رس حرارت دیده است که میتواند مقدار زیادی آب را جذب کند. ورمیکولایت بدلیل قیمت نسبتاً بالایی که دارد مصرف چندانی ندارد. بعلاوه بعلت جذب آب حجمش زیاد میشود و نباید تحت فشار قرار گیرد، زیرا تخلخلش را از دست میدهد. فقط در موارد خاص برای سازگاری دادن یک گیاه حاصل از کشت بافت در محیط جدید از این ماده استفاده میشود. بنابر این برای تکثیر معمول و متداول گیاهان عمدتاً ماده مورد مصرف پرلایت یا ماسه است.[/size]


[size=large]مخلوط ماسه و پرلایت[/size]
[size=large]- به نسبت مساوی مخلوط میشوند؛[/size]
[size=large]- در سطح کاربردی مصرف زیادی دارد.[/size]


[size=large]چهارمین محیط کشت، مخلوط ماسه و پرلایت است. به نسبت مساوی یک حجمی از پرلایت و ماسه نرم (همان چیزی که در اصطلاح باغبانی ماسه بادی میگویند) را با هم مخلوط میکنند و قلمهها را در آن قرار میدهند. بعد از ریشهدار شدن قلمهها و اطمینان از حجم ریشه، قلمهها به محل مناسب دیگر انتقال مییابند.[/size]

[size=large]محیطهای کشت قلمهها فاقد هر گونه ذخیره غذایی بوده و بدلیل آنکه فوقالعاده سبک هستند تخلخل زیادی دارند و نمیتوانند مواد غذایی را به مدت زیادی در خود نگه دارند. بعد از ریشهدار شدن گیاهان چون نیاز به عناصر معدنی در گیاه خیلی بالا میرود، در یک خاک مناسب که ذخیره کافی این مواد را دارند کشت میشوند.[/size]