درمان بیماری ام اس با سلول‌های بنیادی





Click here to enlarge




سلامت > درمان-
همشهری آنلاین: محققان پژوهشگاه رویان با استفاده از سلول‌های
بنیادی پرتوان القایی روشی را برای درمان بیماری MS در فاز حیوانی عرضه
کردند


به گزارش مهر، علیرضا پویا- مجری طرح، یکی از مشکلات بیماران [فقط کاربران عضو می توانند لینک ها را ببینند. ]
را از بین رفتن غشای سلولی ملین دانست و افزود: برای درمان این بیماری
رویکردهای درمانی مختلفی با استفاده از دارو عرضه شده است که این داروها با
سرکوب سیستم ایمنی بدن از پیشرفت بیماری جلوگیری می‌کند.

وی با بیان اینکه این روش‌ها درمان بیماری تلقی نمی‌شود، اظهار داشت: در
سال‌های اخیر درمان با سلول‌های بنیادی مانند سلول‌های مزانشیمی و جنینی
مطرح شده است ولی از 4 سال گذشته سلول‌های بنیادی جدیدی با نام سلول‌های
بنیادی پرتوان القایی (iPS) مطرح شده است.

پویا با بیان اینکه این سلول‌ها شباهت زیادی به [فقط کاربران عضو می توانند لینک ها را ببینند. ] جنینی دارند، یادآور شد: سلول‌های بنیادی جنینی توانایی تولید انواع سلول‌های بدن را دارند.

وی
به بیان جزئیات طرح تحقیقاتی اجرا شده پرداخت و توضیح داد: در این پروژه
سلول‌های القایی پرتوان با استفاده از روش ناقل‌های ویروسی به سلول‌های
الیکودندروسیت تبدیل شدند. سلول‌های الیکودندروسیت سلول‌هایی هستند که غشای
ملین را تولید می‌کنند.

مجری طرح اضافه کرد: با از بین رفتن غشای
ملین، آکسون‌ها قادر به ادامه حیات نیستند از این رو اختلال در پیام رسانی
سیستم عصبی ایجاد می‌شود.

این محقق با تاکید بر اینکه با تولید
سلول‌های الیکودندروسیت تولید شده به حیوانات مدل تزریق شد، افزود: تزریق
این سلول‌ها بر روی موش صحرایی انجام شد و نتایج تحقیقات نشان داد که این
روش می‌تواند به عنوان روشی برای درمان بیماری MS مورد مطالعه قرار گیرد.

پویا
در عین حال از محدودیت‌های روش ارائه شده خبر داد و در این باره گفت:
استفاده از این روش بر روی انسان‌ها محدودیت‌هایی دارد که از آن جمله
می‌توان به احتمال رد پیوند اشاره کرد.

وی تومورزایی را از دیگر
محدودیت‌های این روش نام برد و یادآور شد: تزریق مستقیم سلول‌های بنیادی
پرتوان القایی موجب تومور زایی می‌شود علاوه بر این از آنجایی که بیماری
سیستم عصبی گستره وسیعی در بدن دارد، از این رو به سادگی نمی‌توان مشخص کرد
که بیماری از کدام ناحیه شروع شده است از این رو شناسایی محل مشخص برای
تزریق این سلول‌ها با دشواری‌هایی همراه است